X
تبلیغات
موج احکام شرعی - احکام ماه مبارک رمضان

موج احکام شرعی

احکام واجبات سیاسی اجتماعی

احکام ماه مبارک رمضان

استفتائاتي از محضر آيت الله العظمي يوسف صانعي

 

 
-مسواک زدن براي روزه دار چه حکمي دارد؟

در صورتي که هنگام مسواک زدن چيزي فرو نبرد، مانعي ندارد.

-آيا گازي که از راه حلق بيرون مي آيد، مانند گازي که بعد از خوردن نوشابه خارج مي شود، باعث باطل شدن روزه مي شود؟

آروغ زدن مبطل روزه نيست؛ ولي اگر بدون اختيار چيزي در گلو يا دهان انسان بيايد، بايد آن را بيرون بريزد و اگر بي اختيار فروبرد، روزه اش صحيح است.

-آيا تزريق آمپول و سرم هاي خوراکي مضر به روزه است يا خير؟

تزريق آمپول مطلقاً- چه مسکن باشد چه دارويي و چه تقويتي، عضلاني باشد يا وريدي- مبطل نيست و مضر به روزه نبوده و خوردن و آشاميدن نيست، اما اگر جنبه تغذيه يي دارد و بناست به عنوان غذاي بيمار در چند روز مورد استفاده قرار بگيرد، احتياط واجب در گرفتن روزه و افطار نکردن و قضاي آن است چون شبهه عدم تفاوت آن با خوردن از راه دهان وجود دارد که همان منشاء احتياط است.

-آيا ريختن دارو (مانند قطره) در چشم هنگام روزه گرفتن موجب باطل شدن روزه است؟

روزه باطل نيست بلکه اگر بو يا مزه آن به حلق برسد، مکروه است.

-آيا استفاده بيماران تنفسي و ريوي از اسپري ها مضر به روزه است يا خير؟

ظاهراً مبطل نيست و خوردن و آشاميدن محسوب نمي شود و مشمول ادله رسانيدن غبار به حلق نيست.

-بيماران قلبي کپسول هاي زيرزباني استفاده مي کنند که از حلق عبور نمي کند و دارو توسط رگ هاي خاصي در زير زبان جذب مي شود، آيا اين داروها مبطل روزه است؟

ظاهراً مبطل است چون عرفاً خوردن و آشاميدن است.

-آيا انجام آندوسکوپي مضر به روزه است يا خير؟

صرف فرستادن دستگاه به داخل بدن و خارج کردن آن بدون آنکه موادي همراه آن باشد، از آن جهت که صدق اکل و شïرب نمي کند، مبطل روزه نيست.

-در باب مفطرات ماه رمضان، آيا اگر کسي با کتابت، کذبي را به ائمه يا انبيا(ع) نسبت دهد، از مفطرات است؟

مبطل است و حکم لفظ را دارد.

-آيا خواندن قرآن در ماه مبارک رمضان براي کسي که يقين دارد اشتباهاتي در قرائت آن دارد، جايز است يا آنکه چون يقين به اشتباه دارد نبايد بخواند و خواندنش حرام و مبطل روزه است؟

با قطع نظر از سيره مستمره قطعيه، نه تنها جايز است بلکه خواندن قرآن براي چنين افرادي مثل ديگران مستحب است و همه ثواب هاي قرائت قرآن را مي برد و شبهه کذب در قرائت قرآن چون مخاطب وجود ندارد تحقق پيدا نمي کند تا مشکلي پديد آيد.

-آيا احتمال بيماري يا شدت آن و مضر بودن روزه از حيث سلامتي که موجب جواز افطار صوم و بلکه عدمش شرط صحت است، تشخيص آن منوط به نظر پزشک است يا اگر خود انسان احتمال عقلايي دهد، کفايت مي کند؟

نظر پزشک موضوعيت ندارد و همان گونه که در روايات آمده معيار خود انسان و احتمال خودش است. آري، نظر پزشکان محترم پديد آورنده احتمال است و بايد توجه داشت که اگر پزشک روزه گرفتن را مضر بداند اما خود شخص فکر کند مضر نيست، به نظر پزشک اعتماد کردن لازم است چون قطعاً پزشک همه جوانب بيماري را از حيث فعلي و آينده مورد توجه قرار مي دهد و کار تخصصي او است و علي القاعده ايجاد احتمال مي کند.

-آيا احتمال ضرر و بيماري مجوز افطار است، يا اطمينان به ضرر و بيماري هم لازم است؟ ميزان در مقدار ضرر چيست؟

احتمال عقلايي به ضرر و بيماري مجوز است و اطمينان لازم نيست و معيار، خوف ضرر و بيماري است و ميزان، مقداري است که به طور متعارف تحمل نمي شود و بايد غير از ضرري باشد که بر حسب طبع، در اثر روزه براي همه روزه داران محقق مي شود.

-اگر کسي صبح مسافرت کند با اينکه به حکم مسافر بودن مي تواند روزه را افطار کند، اگر چيزي نخورد و نياشامد و مفطري انجام ندهد و قبل از ظهر همان روز به محل زندگي اش (شهر يا روستا) برگردد، آيا مي تواند نيت روزه بکند و روزه اش صحيح است؟ يعني همانند مسافري است که بعد از چند روز مسافرت قبل از اذان ظهر بدون آنکه مفطري انجام دهد و به محل زندگي مي رسد يا با هم فرق دارند؟

فرقي ندارد و با نيت روزه، روزه اش صحيح است و واجب است روزه را بگيرد، ليکن با القاي خصوصيت عرفيه و فحواي حکم شامل مورد دوم هم مي شود.

-کسي که مي خواهد بعدازظهر مسافرت کند تا روزه اش درست باشد، آيا هنگام اذان ظهر بايد در خانه و محل سکونتش باشد يا حتي اگر به قصد سفر حرکت کرده و نماز ظهر را در يکي از مساجد مسير که هنوز به خارج شهر نرسيده بخواند و حرکت کند نيز روزه اش صحيح است؟

در مفروض سوال حکم مسافرت بعدازظهر را دارد چون هنگام اذان داخل شهر بوده و از شهر خارج نشده و تا از شهر خارج نشود حکم مسافر را ندارد، بنابراين روزه آن روزش صحيح است.

-اگر فرد روزه دار پيش از ظهر به مکاني برود که فاصله آن تا وطنش بيش از چهار فرسخ است، و تا پيش از ظهر به وطن خود برسد، روزه اش چه حکمي دارد؟

چنانچه افطار نکند و به وطن خود يا به جايي که مي خواهد 10 روز در آنجا بماند، برگردد، روزه او صحيح است.

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و سوم شهریور 1388ساعت 6:36  توسط حمیدمظاهری راد  |